Gebruikelijk bij honkbal is dat de toeschouwers halverwege de zevende inning gaan staan om op de tonen van het klassieke Take me out to the ballgame de benen te strekken en de rug te rechten. Gisteravond tijdens Taiwan-Nederland (5-6) was dat een volstrekt overbodige exercitie, want de ‘kop’ van inning 7 had de fans van het Nederlands team al zó vaak op de been gebracht, dat ze blij waren dat ze tussen de slagbeurten in even konden blijven zitten en uitpuffen.

Oranje knokte zich in die enerverende fase terug van 2-4 achter naar 6-4 vóór. Dat was het resultaat van knap slagwerk, een goed oog  voor bruikbare ballen en gedurfd honklopen. Mooiste voorbeeld van dat laatste was de ‘steal’ van het derde honk door Raily Legito op het moment dat Sidney de Jong vier wijd kreeg en aanstalten maakte naar het eerste honk te kuieren. De verbouwereerde Taiwanezen stonden erbij en keken ernaar, pitcher Liao Wen-Yang nota bene met de bal in zijn hand.

De eerste keer in deze inning dat de toeschouwers op de goedgevulde tribunes overeind sprongen, was toen Vince Rooi op een honkslag van Legito naar het derde honk ging en vervolgens profiteerde van een foute aangooi van de Taiwanese catcher. Daarmee bracht Oranje de achterstand terug tot 3-4. Vrije lopen voor Sidney de Jong en Bryan Engelhardt deden de honken volstromen, waarna een honkslag van Bas de Jong Legito liet scoren, 4-4. En nóg was de koek niet op. Het publiek in het Neptunus Familiestadion kwam overeind voor eerst een tik van Mark-Jan Moorman en daarna de tweede honkslag van Martijn Meeuwis. Sidney de Jong en Engelhardt maakten er gebruik van, 6-4.

In de gelijkmakende slagbeurt keerde Rob Cordemans niet terug op de heuvel bij Nederland. Nick Stuifbergen was zijn vervanger. Cordemans was niet in allerbeste doen gisteravond. Vanaf de vierde inning hadden de Taiwanezen goed zicht op zijn worpen. Een driehonkslag, twee doubles en wat verspreide singles deden de wedstrijd compleet kantelen. De vreugde over de homerun waarmee Raily Legito eerder die inning het slagfestijn had geopend, sloeg om in vertwijfeling toen de Aziaten eerst de 0-1 wegwerkten en vervolgens ijskoud het initiatief naar zich toe trokken.

De derde ontmoeting tussen Taiwan en Nederland tijdens dit WPT was verreweg de boeiendste en hield drie uur en een kwartier lang de aandacht van de liefhebbers gevangen. Het bizarre scoreverloop droeg bij tot het geweldige spektakel. Van 0-1 (homerun Legito) werd het eerst
1-1, daarna 1-3, 2-3, 2-4, 6-4 en uiteindelijk 6-5. Nick Stuifbergen moest weliswaar een puntje inleveren, maar hield knokkend en wel de voorsprong vast. Aan Michiel van Kampen was het toen wel toevertrouwd de overwinning veilig te stellen. Mark-Jan Moorman op het eerste honk maakte rond tien voor half 11 de laatste nul van de wedstrijd.
Waarna de organisatoren hun zegeningen gingen tellen. Een week geleden leek de finale mijlenver weg voor het Nederlands team dat toen de eerste drie wedstrijden van het toernooi had verloren. Daar kwam nog een vierde verliespartij bij en voorzitter Jacques van Steen en zijn staf hadden al nachtmerries van een eindstrijd zónder Oranje. De overwinning op Japan van maandag (8-0) leidde de ommekeer in. Op de tribune ging technisch directeur Robert Eenhoorn de ene na de andere weddenschap aan, in de overtuiging dat zijn opvolger Rod Delmonico en de spelers tijdig de geest zouden krijgen. Eenhoorn kreeg gelijk en mag vandaag bij de finale van het Nederlands team tegen Cuba zijn  winst gaan incasseren. Kassa!

NEDERLAND 000 101 400=6-  7-1
TAIWAN        000 211 100=5-12-3
Werpcijfers Nederland:
Rob Cordemans (6 innings) 2-2-9-1,
Nick Stuifbergen (2) 2-1-3-0,
Michiel van Kampen (1) 0-0-0-0.
Taiwan:
Huang Chih-Lung (5) 1-6-2-1,
Liao Wen-Yang (1 1/3) 4-1-3-2,
Wang Ching-Ming (2 2/3) 3-2-2-0.

Winnaar: Cordemans.
Verliezer: Liao Wen-Yang.
Hold: Stuifbergen.
Save: Van Kampen.

Slaggemiddelden Nederland:
Raily Legito .667 (2 uit 3),
Bas de Jong en Martijn Meeuwis, beiden .500 (2 uit 4), B
ryan Engelhardt .250 (1 uit 4).
Taiwan: Chang Chia-Hao .667 (2 uit 3),
Lin Kuo-Min .600 (3 uit 5),
Lin Ken-Wei .500 (2 uit 4),
Chang Chih-Hao en Kuo Ming-Jen, beiden.333 (1 uit 3).